Home sweet home

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik nog iets heb geschreven. Eerlijk gezegd had ik na het min of meer mislukken van het oorspronkelijke plan ook niet zo heel veel zin/inspiratie meer om te schrijven. Ondertussen ben ik al weer een paar dagen terug in Nederland, sinds 17-12 om precies te zijn, en dat is toch iets dat zeker even gemeld moet worden.

De afgelopen maanden ben ik eerst in Zuid-Korea en daarna in Taiwan geweest. In allebei ben ik van noord naar zuid gelopen maar daar houdt de gelijkenis wel een beetje op. Kort gezegd was Zuid-Korea gewoon mooi maar wel extreem georganiseerd. Taiwan was erg mooi en, zeker aan de oostkant waar ik geweest ben, behoorlijk ruig. Ook qua klimaat Was het een wereld van verschil. Zuid-Korea lijkt wat dat betreft wel een beetje op Nederland. Daar begon het begin november duidelijk kouder te worden. Taiwan is dan juist weer meer (sub)tropisch. De verschillen zijn daar binnen het land wel heel groot, maar in het zuiden Was het half december nog ruim 20 graden.

Het is niet echt doenlijk om de afgelopen maanden nu nog helemaal te gaan beschrijven. Daarom gewoon maar een paar grappige dingen die ik meegemaakt heb. Eerst maar iets Koreaans. Koreanen zijn echte wandelaars. Niet op zo’n idiote manier als ik natuurlijk, maar in de weekends gaan ze wel met z’n allen op pad richting de nationale parken. Daar staan de parkeerplaatsen dan helemaal vol bussen die mensen uit de steden hebben aangevoerd om een dag de bergen in te gaan. En als een Koreaans gaat wandelen dan moet dat in de meest fancy outfit. Speciale wandelschoenen, wandelstokken, broeken, shirts en truien in de felst mogelijke kleuren en rugzakken met genoeg picknickmateriaal om een week op te overleven. Ik was een keer op een zondag in zo’n nationaal park aan het lopen (gewoon zonder karretje) en al binnen 5 minuten werd ik door een groepje Koreanen uitgenodigd om verder met hun mee te lopen. Dat begon heel normaal maar al na een klein uurtje moest er geluncht worden en toen kwam de eerste verrassing, uit de tas kwam een fles dure whiskey die ook meteen voor drie kwart leeg ging (ik heb zelf beleefd geweigerd). Daarna gingen we verder en ook vrij serieus omhoog. Dat konden de beste drinkers niet heel goed aan dus uiteindelijk heb ik samen met een ander een half uur op de rest moeten wachten op de top. Het veilig halen van de top moest natuurlijk gevierd worden met de rest van de whiskey. Toen kwam verrassing nummer twee, een tweede fles whiskey uit een andere tas. En ook die ging op. Op dat moment begon ik me wel een beetje zorgen te maken of ze wel veilig beneden zouden komen, het was echt behoorlijk steil. Ik wilde zelf nog een extra topje doen maar dat zagen zij heel verrassend niet meer zitten. We hebben daar dus afscheid genomen en ik ben het extra rondje gaan maken. Terug onderaan de berg kwamen de paden weer bij elkaar en gelukkig kwam ik ze daar veilig en wel tegen. Ze moeten dus heel traag naar beneden zijn gegaan maar wel in één stuk. Het was in ieder geval een bijzondere belevenis.

Iets heel anders gebeurde er in Taiwan. Op m’n eerste wandeldag daar begon het al donker te worden toen ik in een klein dorpje kwam. Ik zocht nog een plekje om te overnachten en ik kreeg al snel te horen dat ik het wel bij de basisschool kon proberen. In het zomerseizoen werd daar blijkbaar wel vaker gekampeerd. De directeur van de school was al weg en het personeel dat er nog wel was wilde me niet zonder zijn toestemming op het sportveldje bij de school laten kamperen. Ze wilden me ook niet wegsturen en ik mocht m’n tentje wel opzetten naast de huizen van de leraren. Die woonden met z’n allen op een rijtje naast de school. Er was alleen een klein probleempje, dat plekje was puur beton en mijn tent blijft zonder haringen in de grond echt niet staan. Ook daar kwam weer een oplossing voor. Iemand had nog wel ergens een tent liggen waar ik wel in kon overnachten. Die werd dus opgehaald en met vereende krachten opgezet. Daarmee was het feest nog niet voorbij. Het was de eerste dag van de winter volgens de Chinese kalender en daarbij hoorde dat de leerlingen voor de leraren kookten. Dat was allemaal al gebeurd maar ik werd wel uitgenodigd om het mee op te eten. Toen iedereen zich een beetje begon terug te trekken kreeg ik van mijn buurvrouw ook nog thee en koekjes. Het mooiste kwam de volgende ochtend. Het schooltje waarbij ik kampeerde was heel klein, 28 kinderen, en die kinderen kregen drie maaltijden op school. Als arme reiziger werd ik daar ook voor uitgenodigd en zo zat ik dus met de kindjes aan de rijst met iets dubieus. Na het eten kwamen degenen die durfden zich één voor één voorstellen. Zo van “my name is ..”, “I’m .. years old”. Echt heel leuk. Grappig is ook dat die kinderen allemaal een normale Taiwanese naam hebben en daarnaast ook een westerse die er helemaal niet op hoeft te lijken. Meestal hebben ze die ook voor zichzelf verzonnen.

Kortom, ik heb me wel vermaakt de afgelopen tijd. Vooral Taiwan is echt een aanrader voor iedereen die van bergen, regenwouden, ruige kusten en enorm vriendelijke mensen houdt.

En daarmee kwam er een eind aan mijn wanderers. Nu maar weer zien te wennen in het koude, gure Nederland.

 


15 reacties op ‘Home sweet home

  1. Hoi Bart-Jan, ik lees nu pas je laatste verslag. Hoewel alles niet naar je oorspronkelijke planning is gegaan toch een hele onderneming
    Ben je al gewend ? Of heb je nog nieuwe plannen ? Zelf ben ik mee ( geestelijk ) aan het voorbereiden op de Dominocaanse Republiek. Maar jij bent mijn inspiratie !!

    Groetjes,
    Koos

    Like

  2. Leuk om nu het hele verhaal te lezen. We kwamen elkaar tegen op de Pamir Highway en blijkbaar zijn we dus beiden over China naar Zuid-Korea gevlogen, en zelfs bijna gelijktijdig in Nederland teruggekeerd.

    Succes verder!

    Groeten,

    Richard
    rollingmetal.waarbenjij.nu

    Like

  3. Hallo Bart-Jan,

    Ik heb genoten van je mooie verhalen en je fantastische (in de volle zin des woords) reis. Het zal nu weer even wennen zijn, maar één zekerheid kan ik je (uit eigen ervaring) meegeven; de prikkel gaat nooit over!
    Geniet van de rust dus en laat het opborrelen van nieuwe uitdagingen gewoon gebeuren…

    Hartelijke groet,
    Theo van Welie – Rossum

    Like

  4. Heel veel meegemaakt in die dikke anderhalf jaar durende wereldreis Bart-Jan, een groot compliment verdien je alleen al dat je dit in je eentje zo aangedurfd hebt, grote klasse !! Ik hoop dat je er nog lang over kunt na vertellen aan iedereen en vooral ook nagenieten… Je zult ongetwijfeld ook van onze verhuizing naar een paar klassen lager gehoord hebben. Wat dat betreft ben je precies op tijd weer terug om de opgelopen achterstand in resultaten mee te herstellen, je plekkie wacht alweer. Wij wensen je uiteraard nog een fijne jaarwisseling op Maas & Waalse bodem en hopen je weer te zien, wie weet misschien al wel weer op de Nieuwjaars receptie bij Unitas´28 op zondagmiddag 8 Januari

    Like

  5. Hallo Bart-Jan,

    Ook wij in Winssen hebben je de meeste tijd gevolgd!
    Eerst welkom thuis na ’n geweldig mooie trip die je mocht maken en veel gezien/ meegemaakt onderweg.
    Nu het wennen in ons apen-landje, maar dat lukt je wel. Jij die overal aan kon passen zult dit in Wamel ook zeker weer gaan doen. Maar…. ik denk reizigersbloed zal je houden, dus af en toe zul je even wegwillen en ook gaan doen binnen je mogelijkheden. Alleen Nederland is te klein voor jou , jij wil meer zien. Maar ga nu eerst datgeen wat je meemaakte, maar eens lekker op schrift zetten met de nodige foto’s erbij. Zodat je alles weer herbeleven mag en anderen misschien toch weer hierin laten delen!

    ’n hartelijke groet, fijne feestdagen en ’n goed nieuwjaar met weer vele mogelijkheden
    Leo & Tilly Verploegen

    Like

  6. Heej Bart-Jan,

    Goed om te lezen dat je weer heelhuids terug bent. Ik hoop dat je kunt wennen en zo niet, ook goed.
    Prettige feestdagen en wie weet tot een volgende keer! Het ga je goed!

    Hartelijke groet,
    Marcel (Murghab, Tadzjikistan)

    Like

  7. Ha Bart-Jan,

    met heel veel genoegen heb ik al je reisverhalen/avonturen gelezen. Hartelijk dank dat we op deze manier met je mee mochten reizen.
    Fijn om te horen dat je weer gezond en wel thuis bent gekomen. Het is koud in Nederland maar de warmte van kerst kan wellicht de kou verdrijven. Fijne dagen gewenst en een goed 2017.

    Hartelijke groet,
    Marijke

    Like

  8. Hey Bart-jan,

    Dan ben je zomaar weer terug. Ik kan mij voorstellen dat je nog wel baalt van het misgelopen einde. Uit je verhalen bleek zo duidelijk dat je ervan genoot en dat het voorspoedig ging, wat ontzettend jammer. Bedankt voor de mooie verhalen. Wat een bijzonder avontuur heb je beleefd!
    Nu maar even ‘landen’ en alle indrukken nog wat op je in laten werken.
    Mocht je zin hebben, dan zien we graag weer eens in Leusden!!

    groetjes,
    Shelly

    Like

  9. Hoi Bart-Jan, Welkom thuis! Wij maakten ons zorgen over je welzijn.
    Zuid-Korea en Taiwan, het leest toch als twee (weliswaar daverende) anticlimaxen van een onvoltooide zijderoute. Het leidt de gedachten als vanzelf naar Anja en Bert: geliefd en onvoltooid. Heel veel dank voor je verhalen, sfeervolle foto’s en poortjes naar dierbare herinneringen. Hartelijke groeten en graag tot ziens!
    Maria en Wim

    Like

  10. Hallo Bart-Jan,
    Welkom terug in het koude Nederland. Toch nog een paar mooie ervaringen opgedaan de laatste paar maanden van je reis. We hebben zo genoten van jouw reisverhalen en ze daarom de laatste twee maanden erg gemist. Maar we zijn ook weer blij dat je weer veilig bent thuisgekomen. Fijne kerstdagen en gauw tot ziens.
    Groeten van Harry en Corry.

    Like

  11. Hi Bart-Jan,

    Welkom terug! Dat zal inderdaad wel even schakelen worden naar het ‘normale’ leven. Geniet van de feestdagen en kom in januari weer eens borrelen langs in Leusden.

    Groet, Wolter

    Like

  12. Bart-Jan,

    om maar eens een understatement te gebruiken; weer een ervaring rijker…. Steenrijk zeg maar gerust! En het belangrijkste is ook goed gelukt > heel teruggekomen. Het was leuk en interessant om je te volgen, dank daarvoor. Ik kom je wel een keer tegen hier in Wamel, hou je haaks. Fijne Kerst. Gr. Anthony

    Like

  13. Hoi Bart-jan
    . Ik heb je verhalen altijd met heel veel plezier gelezen. Je bent weer veilig in Nederland.
    Nu maar weer de draad oppakken.
    Het gaat je goed. Kom je wel een keer tegen in Wamel.

    Groetjes Stephanie

    Like

  14. Kanjer ben je en wat een enorme reis heb je gemaakt je mag gewoon trots zijn hoor!!!
    Je zal wel erg moeten wennen!!
    Gaan we na dat wennen van jou iets afspreken?

    Liefs!!
    X Meike

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s